Blog

Achter de schermen bij ondernemer en foodie Karola’s Kitchen

By augustus 29, 2018 Geen commentaren

Elke maand interview ik een ondernemer omdat ik samen met jullie ook benieuwd ben naar wie zij zijn achter de schermen.

Wat doen ze? Wat zijn hun drijfveren? Wat boezemt hen stiekem angst in?

Voor de augustus-editie vroeg ik het aan Karolien van Karola’s Kitchen, auteur van‘Gewoon Gezond’, foodblogster en gastspreker over gezonde voeding. Kortom: een echte specialist. Waarom ik haar vroeg om te mogen interviewen? Omdat ik vind dat ze met volle goesting gaat voor haar werk en hierin ook trouw blijft aan zichzelf. Omdat haar recepten gewoon superlekker zijn. En vooral ook wegens haar achtergrond in Biomedische Wetenschappen (met als specialisatie Voeding): haar standpunt is hierdoor onderbouwd en haar gerechten zijn weldoordacht.

Hier gaan we:

Karolien, wat doe jij eigenlijk allemaal?

“Ik geef kookworkshops, lezingen rond gezonde voeding, ik blog, werk met merken samen voor vb. kookdemo’s of menu’s. Ik laat me eigenlijk verrassen door wat er in mijn mailbox terechtkomt!”

Welk pad zou je graag willen bewandelen?

“Ik wil meer lezingen geven want ik doe dit supergraag. Het leunt aan bij het lesgeven, ik was vroeger leerkracht trouwens. Daarnaast moet ik ook rekening houden met het financiële plaatje. Want workshops doe ik heel graag maar ze zijn helaas niet rendabel. Dit komt ook wel door mezelf hoor! Ik ben perfectionistisch, en daardoor steek ik veel tijd in de voorbereidingen. Maar dat brengt natuurlijk niet altijd op.”

Wat maakt dat je er zo veel tijd in steekt?

“Ik wil dat alles pérfect klaarstaat als de mensen toekomen: alle potjes moeten op dezelfde manier geordend worden, de boodschappen moeten gedaan worden, ik was alle groenten al op voorhand, maak op voorhand enkele aperitiefhapjes klaar enz. Voor 1 à 2 workshops ben ik al snel 1,5 dag bezig met voorbereiden. Maar ik ben er wel efficiënter in geworden: nu plan ik 2 workshops na elkaar, werk ik met efficiëntere menu’s en druk ik de informatieboekjes op voorhand in plaats van de dag zelf.

Ik zorg er ook voor dat mijn keuken er leuk uitziet. Mensen zijn dan onder de indruk en ik vind dat leuk. Ze moeten niet het gevoel hebben dat ze in hun eigen keuken staan hé.”

Hoe verloopt zo’n workshop?

“Het is niet enkel een workshop. Ik geef ook veel kennis door, ik deel veel en beantwoord soms zeer specifieke vragen van klanten. En dat is ook wel wat waard!”

Mensen stellen dus heel specifieke vragen?

“Ja, bijna consultancy vragen. Dat zijn vragen waar je soms voor naar de diëtist moet en waar je dan 60 euro per uur betaalt. Die beantwoord ik zo maar! Dit geldt voor de workshops maar ook voor de mails dat ik krijg. Iets waar erg veel tijd in kruipt en op dit moment eigenlijk niet meer haalbaar is.”

Ik kan me inbeelden dat je daar ver in kan gaan, maar waar ligt de lijn dan?

“Ik ben er extreem dankbaar voor dus ik doe het met alle plezier, maar het is arbeidsintensief. Ik ben er echt heel lang mee bezig. Mensen verwachten ook snel een antwoord, maar een antwoord geven duurt soms een half uur. Dus die lijn is moeilijk te bepalen.”

Ga je de workshops blijven organiseren?

“Ik weet niet hoe ik het verder ga doen. Ik doe het wel graag omdat ik altijd alleen werk en dan is een workshop een welkome afwisseling. Daarnaast heb ik bevestiging nodig. Ik vind het fijn te horen dat mensen de blog lezen, mijn boek hebben, mijn recepten lekker vinden of dat ze zich lichamelijk en/of mentaal beter voelen door mijn manier van eten toe te passen. En dat is leuk, want het is mijn smaak hè. Ik heb geen mensen  die mijn recepten testen, dus dan is die bevestiging wel fijn.”

Je zei daarstraks dat de workshops niet rendabel zijn, waarom doe je het dan eigenlijk nog?

“Workshops doe ik omdat ik het contact met de mensen enorm waardeer en er heel veel voldoening uit haal. Als ik ze openzet zijn ze meestal binnen de 24 uur volgeboekt. En dan voel ik me schuldig want dan moet ik mensen teleurstellen. Soms meerdere keren, als ze net te laat waren. Dus ik blijf maar workshops geven. Maar dan volg ik eigenlijk niet mijn eigen pad.”

Wat is uw pad dan op lange termijn?

“Ik heb geen lange termijn doelen. Ik wil wel nog een boek schrijven, maar dat is geen doel op zich. Ik heb er vertrouwen in dat dat nog wel komt. Concreet wil ik dus meer structuur vinden in de workshops en de lezingen, en wil ik een financieel evenwicht.

Ik heb geen ambitie om de nieuwe Pascale Naessens te worden omdat het leven niet te regisseren valt. Ik pak het zoals het komt. Dat is voor mij de sleutel tot geluk. Ik ben een strever die hard gaat. Dus mocht ik doelen hebben en ik zou ze niet halen, dan zou ik daar echt ongelukkig van worden. Maar nu bloeit en groeit alles, dus dat is goed.”

Wat is jouw grootste uitdaging?

“Een goede baas zijn voor mezelf. Ik moet alles kunnen: mijn wc’s kuisen als de mensen komen, maar ook gesprekken voeren met de hoofdprofessor Dermatologie van het UZ Gent, bijvoorbeeld. Maar ik ben eigenlijk een slechte baas. Want ik verwacht van mezelf dat ik altijd bereikbaar ben. Ik spring voor mijn klanten, neem amper pauze. Maar op zich vind ik hard werken wel leuk. Fysiek dan, mentaal minder. Maar ik moet me op lange termijn meer verzorgen.”

Is het werkbaar op deze manier?

“Ik geloof niet in one size fits all. Ik heb hard werken nodig, en gelukkig is mijn vriend Pieterjan ook zo. Soms moet hij op adrenaline gaan en zie ik zijn oogjes fonkelen als hij de deur uitgaat om te gaan werken. Maar om terug op uw vraag te komen, nee, eigenlijk is het niet haalbaar. Ook qua rendabiliteit. Het is geen rozegeur en maneschijn omdat ik eens in een boekje kom hé. Interviews zoals in vb. Flair, zijn niet betalend. Maar ik doe het allemaal met plezier. Het zijn ook vooral investeringen op lange termijn dan.”

Doe je dat graag, interviews geven?

“Ja, super graag. Daarom wil ik meer lezingen geven. Ik ben een babbelaar, daarom vond ik leerkracht zijn zo leuk.”

Nog even terug naar de werkbaarheid. Hoe maak je het dan toch wel werkbaar?

“Dat is een makkelijke vraag. Ik heb al een concreet actieplan over hoe ik zou willen dat het eruit ziet wat betreft het aantal workshops, lezingen en bijkomende opdrachten. Of het er allemaal zo aan zal toegaan zoals ik in gedachten heb is natuurlijk een andere kwestie… Ik moet wat meer nee durven zeggen, denk ik. Soms komt er een project op je pad en wil je dat doen. Maar ik moet leren ook soms leuke dingen af te wijzen omdat het mij eigenlijk afleidt. Ik leerde het van een vriendin, ook een onderneemster. Zij heeft een duidelijke richting die ze uitwil en elk project dat niet naar die richting leidt, neemt ze niet aan.”

Is dat zelfstandige zijn soms ook een valkuil?

“Ja! Ik kan niet goed samenwerken. Ik zou het ook niet willen als ik niet het eindwoord heb. Het maakt me achterdochtig. Ik ben meer van het principe wat je zelf doet, doe je beter. Daarom ben ik zo blij met de uitgeverij van mijn boek. Ik had de vrijheid om nagenoeg alles zelf te doen.

Na het eerste gesprek met hen dacht ik: dit is het écht niet. Zij wilde een zwart wit boek. Hàllo, we zijn met eten bezig hé! Ik had een duidelijk beeld van wat ik wilde en we zijn toch tot iets moois gekomen, we hebben onze concepten kunnen bundelen. De samenwerking met hen, dat is uitzonderlijk.”

Hoe loopt de verkoop van het boek?

“Goed, het wordt nog veel gekocht. Ook via social media. De waarde van social media is echt groot. Ik denk dat ik een plekje heb ingenomen.”

Waarom denk je dat mensen je boek kopen?

“Ik denk dat ze appreciëren dat ik open ben over mijn eigen weegschaal en mezelf. Ik kan soms in de spiegel kijken en denken, whaw jij ziet er goed uit! En soms denk ik: fuck Karolien, wat is dit. En dat is wel herkenbaar denk ik, voor mensen.”

Wat is het verschil met een Pascale Naessens en Rens Kroes?

“Zij zijn nooit zwaar geweest. Ik woog vroeger 15 kg meer, ik heb in mijn late tienerjaren te kampen gehad met een eetstoornis. Mentaal is dat hel. Dat intens gevoel wil ik delen met anderen. Ik voel me nog altijd niet perfect hoor, want dat ben ik ook niet. Maar ik voel me wel veel beter in mijn vel, ik heb nu echt rust gevonden met hoe ik eruit zie.”

Hoe ervaar jij de markt waarin je zit?

“Gezond eten is een speelbal in handen van heel wat marketeers, merken en hipster healthy foodies die stevig doorrekenen voor hun boeken en gadgets. Daar kan ik soms ontzettend boos van worden. Bijvoorbeeld: een Innocent Smoothie bevat meer calorieën en meer suiker dan een Cola. Wist je trouwens dat het ook van het merk Coca Cola is? Maar het verschil zit in de perceptie van de consument. Iedereen die Innocent Smoothie drinkt, dénkt dat hij/zij gezond eet. Iedereen die een Cola drinkt wéet dat hij/zij iets ongezond drinkt. Tegen dat soort praktijken probeer ik met Karola’s Kitchen een tegengewicht te bieden. Vandaar ook de titel van mijn boek: GEWOON GEZOND. Dat staat ergens voor.”

Ik kan me inbeelden dat mensen als reactie zouden hebben hierop: het zijn toch betere suikers dan de suiker in de Cola?

“Suiker blijft suiker he! Dat is zoals honing of ahornsiroop. Het is echt een fabeltje dat deze gezonder zijn dan witte suiker.”

Als je focust op iemand anders, raak je de focus op jezelf kwijt

Hoe kan je het kaf van het koren scheiden in de markt?

“Dat probleem is zeer groot. Want er zijn voedingscoaches die nul ervaring of opleiding hebben, maar wel klanten binnenhalen of duizenden volgers hebben op social media! Vroeger kon ik er veel energie in steken om mij hierin op te winden, maar ik kreeg de raad van een vriend dat als je focust op iemand anders, je de focus op jezelf kwijtraakt.

Dat lukt me ook niet altijd hoor. Maar focussen op anderen kost mij tonnen energie. Te veel. Dus ik focus nu op mezelf, doe mijn ding, blijf trouw aan mezelf, blijf oprecht.”

Waarom volgen je volgers jou denk je?

“Mensen erkennen mijn openheid en oprechtheid. Ik denk dat de mensen mij daarom ook wel vinden. Mensen vragen mij soms: hoe ben jijinstafamous geworden? Om te beginnen: instafamous, wat is dat eigenlijk?

Ik doe gewoon mijn ding, that’s all. Beredeneerd, dat wel. Maar nogmaals, ik wil authentiek zijn, oprecht, eerlijk, consequent en kritisch blijven zijn. Ik kijk bijvoorbeeld veel naar mijn Instagram om te zien wat wel of niet werkt. Zo merkte ik dat mijn teksten vroeger wat negatief getint waren. En dat kostte mij eigenlijk veel energie. Daarom wil ik dat het nu positief is. In mijn hele communicatie.”

Vanwaar komt die negatieve energie?

“Ik heb dat soms wel op verschillende vlakken, ik neem dingen makkelijk op. Zo was ik onlangs in een supermarkt in Spanje en ze staken elke groente apart in een plastic zakje. En dan moest je die groente ook nog eens vastnemen met een plastic handschoen die je nadien weggooide. Dat kan toch niet? Ik ben daar dan niet goed van en toon dit ook. Ik doe daar niet aan mee.

Zelfs op reality tv kan ik helemaal opgaan in wat ik zie. Ik slorp eigenlijk alle gevoelens op en dit voel ik in mijn hele lichaam. You cannot unsee hé. Dus ik ben nu steeds meer selectief in wat ik lees en zie.

Nog een voorbeeld: ik was onlangs in New York. Ik moest wenen toen ik een oude man zag, die wat aan het sukkelen was in die drukke metro. Ik vond dat zo erg. Mijn vriend zegt me dan altijd: “maar, misschien is die super gelukkig!” Misschien…

Mijn werk maakt me soms heel moe, maar niet leeg. In het onderwijs had ik dat wel omdat het systeem daar zo log was.”

Zou je ooit teruggaan?

“Ja, ik deed het super graag. Ik weet alleen niet of het nog zou gaan. Mijn grootste frustratie was dat ik soms zo veel tijd moest steken in iets dat niets opbracht. Het ging zo traag!”

Mis je je vorige job?

“Ik mis de jongeren, mijn pubers. En de paycheck op het einde van de maand, zalig!”

Wat is één van je angsten?

 “Ghoh ik zou niet willen strugglen. Ik ben helemaal geen big spender en heb geen grote noden, maar ik ben geen avontuurlijk type op dat vlak. Ik ben een grote bangerik eigenlijk op dat vlak. Maar we zien wel hoe het gaat. Ik denk wel dat kinderen – als die er ooit komen – dat wel zullen veranderen, dan zal ik mijn drang naar zekerheid wel terug willen denk ik.”

Heb je nog angsten?

“Dat het met een sisser zou sterven. Nu, ik denk niet dat ik dat ga laten gebeuren. Ik heb ooit heel intens gedanst, en gaf hier zelfs les in. Maar op een bepaald moment voelde ik dat het verhaal afgerond was, dat het verhaal verteld was. Dus heb ik zelf de stekker eruit getrokken. Moest ik het idee hebben dat Karola’s Kitchens verhaal verteld is, dan zou ik niet een beetje blijven bloggen. Het zou het één of het ander zijn. Als ik zou stoppen vind ik wel een ander podium, het zal wel zwart-wit worden.”

foto door Benjamin De Vuyst

 Waarom doe je nu wat je doet?

“Ik durf te zeggen dat ik een verschil maak in mensenlevens, ook naar duurzaamheid trouwens. Ik krijg zo veel mails van mensen die vegetarisch zijn beginnen eten. Mijn visie is ook helemaal veranderd. Vroeger kookte ik nog wel eens met zalm ofzo. Maar als ik veganistisch kook, kopen mensen ook minder dierlijke producten. Als ik iets maak met eieren en boter bijvoorbeeld, en 3000 man leest dat recept en maakt het na, dan heeft dat wel impact. Dus ik ben mij er meer van bewust dat de impact groot wordt. Mijn workshops zijn trouwens vaak veganistisch. Het is geen must, maar als het kan: waarom niet dan? Ik zeg dat pas op het einde, want als ik het op voorhand zou zeggen gaan mensen met een andere blik eten. De beleving is dan anders. Maar iedereen verschiet er toch telkens van.”

Heb jij nog een tip voor startende ondernemers?

  • “Een goede boekhouder

  • Bij de start moet je àlles zelf doen, maar dit gaat niet altijd. Sommige dingen kan je gewoonweg niet zelf doen. Daarom is het belangrijk dat je de juiste mensen kan vinden om je mee te omringen. Blijf zoeken naar die juist persoon.”

Hoe sta jij tegenover het ondernemerschap?

“Voor mij is het een noodzakelijk kwaad. Voor anderen is CEO zijn een doel, maar dat is echt niet zo bij mij. Ik vind dat je vrijheid ook kan hebben door minder te werken, daar hoef je geen zelfstandige voor te worden.”

Is zelfzorg een uitdaging voor jou?

“Cava wel, ik heb er wel vertrouwen in. Mijn vriend zijn werk is ook all over the place, hij moet ook altijd bereikbaar zijn. Dus we begrijpen elkaar hier wel in. Daarnaast heb ik ook wel mijn zus en mijn vriend die wat met me meekijken en me wel wijzen op mijn zelfzorg. Het is een werkpunt waar aan gesleuteld mag worden, maar heb er vertrouwen in.”

——-

Super, ongelooflijk bedankt Karolien voor dit inspirerende gesprek. Bedankt voor het lekkere bordje rode vruchten en de thee. Bedankt om je persoonlijke ervaring te delen.

Instagram Karola’s Kitchen

Website Karola’s Kitchen

ANDERE INTERVIEWS

Volg Rise HR op Instagram voor nieuwe updates, posts en artikels rond persoonlijke ontwikkeling.

Groetjes, Anne-Sophie

Laat een bericht achter