Blog

Achter de schermen bij ondernemer en fotografe Irmy Photography.

Elke maand interview ik een ondernemer omdat ik samen met jullie benieuwd ben naar wie zij zijn achter de schermen. We zien op sociale media, TV, interviews vaak slechts een vluchtige kant van het ondernemen. De succesverhalen, de pieken, de overwinningen. Maar there’s no such thing as an overnight succes. En om een realistisch en duidelijk beeld te scheppen van wat ondernemerschap nu écht is, praat ik hierover maandelijks met een ondernemer.

De reden waarom ik Irmy heb gekozen om te interviewen? Omdat ik het waanzinnig inspirerend vind hoe haar enthousiasme en spontaniteit van haar foto’s spat. Ik vind het bewonderingswaardig hoe ze dit aanpakt en ben heel benieuwd naar de persoon achter haar foto’s. Dit interview gaat over nooit opgeven, jezelf ontdekken, vel kweken, nee zeggen, in de spiegel durven kijken en je eigenheid bewaren in je zaak.

Hoe zorg jij ervoor dat je in je zaak jezelf blijft?

Ik kies mijn klanten zelf en ga enkel voor projecten waar ik mijn gevoel kan insteken en waar ik kan doen wat ik écht graag doe. Het heeft me 4 jaar gekost om het op deze manier te kunnen doen maar ik wil nu echt klanten en projecten die bij mij passen.

Wat maakt dat je die keuze maakte?

Omdat ik er doorheen zat. Ik nam alles aan en deed dingen die ik niet graag deed.

Ben jij in je zaak altijd wie je bent?

Ja, na 4 jaar wel. Voordat ik zelfstandige werd combineerde ik fotografie met horecawerk. Toen deed ik nog veel gratis werk maar van zodra ik zelfstandige werd (en er dus ook geld voor vroeg), werd het moeilijker want mensen verwachtten nog steeds dat ik het gratis deed.

Hoe heb je dit dan aangepakt?

Ik ben mijn eigen ding beginnen doen: beginnen netwerken, mijn kop laten zien, buiten komen. Verder heb ik snel ingepikt op Instagram en daar manieren gevonden om zichtbaarder te worden.

Hoe bedoel je?

Ik heb bekende gezichten gefotografeerd enerzijds en anderzijds heb ik op Instagram ook meer mijn persoonlijke ik getoond. En dat werd een mix die goed werkte want het begon snel te gaan en in no time was het crazy. Dankzij Instagram, anders had ik nooit alle projecten kunnen doen die ik nu doe!

Ik herinner me dat Karolien (van Karola’s Kitchen, geïnterviewd in augustus) dat ook zei in ons interview.

Inderdaad. Weet je, eigenlijk zijn er veel fotografen. Want mensen die een foodblog starten omdat ze goed koken, kunnen via hun gsm en bijhorende filters een mooie foto maken bijvoorbeeld. Foto’s maken is iets heel vluchtig geworden, waardoor mensen vaak niet meer zien wat er achter elke foto zit die een fotograaf neemt. Het lijkt makkelijk maar je moet rekening houden met heel wat zaken.

Daarbij moet je in Instagram ook veel tijd investeren want je moet nadenken over: wat is een goed uur om te posten, welke accounts zijn inspirerend voor mij? Hoe kan ik connecteren met anderen? Je bent daar constant mee bezig. Uren zit je na te denken over een foto, een post. En mensen scrollen er één seconde over.

Ik hoor vaak het volgende: Al die mensen op Instagram leiden een perfect leven en lijken zo gelukkig! Wat denk jij daar van?  

Dat op Instagram alles goed lijkt, is ook het beeld van de maatschappij. En ik werd er op het begin ook onzeker van. Maar mensen kiezen nog altijd zélf wat ze tonen op sociale media. Ik vind het jammer dat niet iedereen dat beseft.

Hoe toon jij dat dan?

Ik laat zowel de mooie als de niet leuke dingen zien op mijn account. Ik was eens in Bali en heb toen heel lokaal en offroad gereisd. Maar ik kon geen enkel mooi plaatje maken want ik vond het op de meeste plekken gewoon niet mooi! En daar heb ik dan ook over gepost.

Een tweede voorbeeld; ik was deze week in Marrakech voor een job en ik ben daar 1 dag geweest. Het ziet er allemaal wel romantisch uit maar zo glamoureus is dat niet. Maar dat zien anderen niet.

Je zei daarstraks ook nog iets over netwerken. Hoe pak je dit aan?

Ik kan niet thuiswerken want dan werk ik niet. Daarom werk ik in een koffiebar en als je daar deel van het interieur wordt val je wel op en leer je veel mensen kennen. Creatievelingen zitten daar bijvoorbeeld ook vaak en zo kan je elkaar helpen. Dat sociaal contact vind ik wel belangrijk.

Je hebt ook ondernemers die wel graag alleen werken en netwerken moeilijk vinden. Hoe kunnen zij dit aanpakken volgens jou?

Misschien via Instagram contact leggen en voorstellen om apart af te spreken?

Ik merk ook dat mensen me vaak hulp vragen via Instagram. Dan spreek ik met hen af in een koffiebar om te helpen en ook dat is een vorm van netwerking. En als die mensen dan reclame voor jou maken omdat je hen geholpen hebt, dan ben je vertrokken.

Hoe gebruik jij je huidige netwerk?

Ik organiseer 3 maart een mini trouwbeurs waar ik samenwerk met allemaal ondernemers uit mijn netwerk: locatie is in Jackie’s apartment, The Ivory Club komt met trouwjurken, er komt een weddingplanner, een bloemist, live muziek, er staat een grote bruidstaart enz. Ik nodig die dag 20 koppels uit die plannen te trouwen en geef hen alle nodige uitleg. Een tijdswinst want zo moet ik geen 20 aparte intakegesprekken voeren. En andere ondernemers kunnen ook contacten leggen en reclame maken voor elkaar.

Je moet gewoon proberen en anders zijn als de rest. En als je iets wil, kan je dat ook! Gewoon doen en niet te veel nadenken. Hoewel ik dat ’s nachts wel doe hoor J.

Hoe ben je op dit idee gekomen?

Ik wilde eigenlijk gewoon zelf iets doen, iets persoonlijker dan een stand te hebben op een een grote trouwbeurs. Ik wil dat mensen weten wie ik ben.

Je stelt jezelf erg in vraag: als iets moeilijk lijkt zoek je naar oplossingen om het wel te doen.

Dat is ook wel het gevolg van mijn achtergrond: ik was vroeger altijd gebuisd en er werd mij gezegd dat het me niet ging lukken. Maar ik wist diep vanbinnen dat ik het wél kon omdat ik veel wilskracht had. En als mij gezegd wordt dat ik iets niet kan word ik net getriggerd om ervoor te zorgen dat het wél kan. En die eigenschap komt goed uit in het ondernemen.

Maar het is niet altijd makkelijk. Ik struggle nog steeds elke dag maar ik wil er wel voor gaan zodat ik er van kan rondkomen.

Struggle in welke zin?

Financieel en persoonlijk. Ik had geen makkelijke start en dat komt nu naar boven. Ik keer mij nog geen loon uit want ik betaal mijn studies nog af. Ik kon geen appartement kopen, had geen ouders die borg stonden. Maar eigenlijk geeft niemand er om. Je moet als ondernemer gewoon zien dat het werk er ligt. Ze denken: regel het, jij wilde zelfstandig worden.

Waarom blijf je er toch voor gaan?

Omdat ik weet dat het op termijn gaat renderen en omdat ik het niet wil opgeven. En als ik voor een baas ga werken bouw ik voor hem iets op, niet voor mezelf. En zelf iets opbouwen is voor mij meer waard. Het is een investering in mezelf want ik kom mezelf harder tegen omdat ik mijn eigen baas ben.

Dus als ik het begrijp is ondernemen ook jezelf testen?

Ja, jezelf ontdekken, je grenzen ontdekken en een pure assertiviteitstraining. En in de trouwsector leer je snel te reageren en een vel te kweken.

Hoe bedoel je?

Op een trouw wordt soms op je neergekeken, word je soms gecommandeerd en worden mensen onbeleefd als ze gedronken hebben. Zeker als jong meisje. En ik heb moeten leren hierop te reageren en het minder persoonlijk te pakken want dat belemmert mij ook om mijn job te doen. Nu laat ik dat niet meer binnenkomen.

Bron: website Irmy Photography

Hoe maak jij het verschil als fotograaf?

Door eerlijk te zijn en mezelf te blijven. Als het kan ga ik diep met klanten en vertel ik ook soms iets over mijn persoonlijk leven of mijn struggles van vroeger.

Als je goed wil zijn voor jezelf moet je soms nee zeggen.

Hoe bepaal jij je grenzen als zelfstandige?

Nee zeggen, dat is het moeilijkst. Kies je voor het geld of het gevoel? Dat is de battle.

En jij kiest?

Mijn gevoel. Dan eet ik maar een boterham minder. Ik wil niet meer zo’n dag waar ik mezelf volledig kwijtgeraak want dat is het mij niet meer waard. En als je goed wil zijn voor jezelf, moet je af en toe nee zeggen.

Ik denk dat dit herkenbaar is voor veel ondernemers.

Inderdaad. Maar jij bent je baas en jij beslist dat. En dat is aftasten. Want er is ook niemand die je feedback geeft he.

Hoe zorg jij toch voor die feedback?

Ik zit regelmatig samen met klanten en dan stel ik enkele vragen over mijn werk: wat was goed? Wat kon beter?  

Je moet dat doen als ondernemer want er is niemand die u dat zegt.

Waar ben je soms bang voor?

Ik zit op zich in een nichemarkt met zekerheid want mensen blijven trouwen en je weet op voorhand wat je omzet gaat zijn. Afhankelijk daarvan kan je nog extra werk zoeken. Maar de vraag is: hoe lang blijf ik dit leuk vinden? Wat als ik iets anders wil? Wat als ik kinderen wil?

Er zijn gevaren als zelfstandige en daar moet je bewust van zijn. Soms denk ik wel: zou ik niet gewoon 8u/dag werken?

Zou dat je gelukkig maken?

Nee, ik denk het niet. Maar ‘s nachts denk ik wel: Wat ben ik toch allemaal aan het doen!

Beperkt je dat in de job?

Nu nog niet omdat ik experimenteer en spring wanneer ik kan. Maar later wel denk ik want de essentie blijft: ik werk in de weekends. Je geeft als fotograaf veel van uw sociaal leven af.

Waarom doe je wat je doet?

Omdat ik het graag doe. Soms gaat het wel eens met mij lopen maar ik zou wel niet anders willen! Ik ben heel dankbaar voor alle klanten die ik heb. En dat is een constante tweestrijd: je bent dankbaar maar het is soms ook te veel.

Maar is dat niet typisch? Dat we willen wat we niet hebben?

Waarom zou je mensen aanraden om ondernemer te worden?

Als je iets voelt kriebelen, als je iets wil doen voor jezelf en er echt voor wil gaan. Want je hebt ook ondernemers die een ondernemingsnummer hebben maar die eigenlijk geen ondernemer zijn.

Wat is ondernemen voor jou?

Alles zelf doen. En dat wil ik ook meegeven aan anderen want je bent zaakvoerder, social media manager, art director, financieel manager… Als één stukje niet meer past houdt het op. Je bent alles in één. En toch zien mensen mij enkel als fotograaf.

Wanneer zou je ondernemen afraden?

Als mensen enkel zouden ondernemen omdat ze denken: ik ben het beu om voor een baas te werken want voor jezelf werken is soms even frustrerend. Op een ander boos zijn is makkelijk, maar je bent soms ook boos op jezelf. En in die spiegel moet je durven kijken. Je moet kunnen zeggen wat je niet kan of niet goed hebt gedaan.

Waar ga jij de mist in?

Ik moet aan veel werken. Ik volg vaak workshops in fotografie, planning, nabewerking enz. En ik moet ook beter voor mezelf zorgen: goed slapen, goed eten, mezelf op de eerste plaats zetten. Want ik leid wel onder de wisselende uren. Je bent nooit uitgerust en dat moet je als ondernemer ook inplannen. Daarom denk ik dat het goed is om soms naar een psycholoog te gaan.

Als ondernemer geef je vaak je ziel aan iemand anders

Dat geeft je ook de mogelijkheid om even stil te staan en te evalueren waar je op dat moment staat.  

Inderdaad, want als ondernemer geef je vaak je ziel aan iemand anders.

En met deze woorden sluit ik het interview met Irmy af. Deze woorden blijven bij mij sterk nazinderen, want het is iets wat ik vaak hoor bij ondernemers. De passie is vaak zo groot, zo mooi, zo oneindig. En vanuit passie geven we ons volledig over aan onze projecten, met hart en ziel.

Bedankt Irmy om in dit interview te tonen hoe belangrijk het is om onze eigenheid als ondernemer te bewaren.

Website Irmy

——

Je eigenheid bewaren in je zaak en in je dagelijks leven is de essentie van mijn coachtrajecten, en is eveneens mijn missie: Dat jij je energiek en trots voelt omdat je leeft, werkt en groeit vanuit wie jij bent en wat jij nodig hebt! Wil je starten met coaching, zit je nog met vragen of wil je gewoon meer info? Contacteer me zodat we tijdens een vrijblijvend intakegesprek kunnen afstemmen wat jij nodig hebt! 

 ANDERE INTERVIEWS

 

Volg Rise HR op Facebook en Instagram voor nieuwe updates, posts en artikels rond persoonlijke ontwikkeling.

Groetjes, Anne-Sophie

Laat een bericht achter